Marlies Dekkers: “Ambitie is een monster”
15-01-11 – Marlies Dekkers vertelt in een lang interview voor Volkskrantrubriek ‘De stijl van de leider’ hoe ze opgroeide in een traditioneel katholiek gezin waar meisjes naar de huishoudschool gingen om daarna te trouwen. Toch studeerde ze in 1991 cum laude af aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda en lanceerde in 1993 haar lingerielabel Undressed. Inmiddels is ze modeontwerper en bestuursvoorzitter van de door haar opgerichte MD Group, waar tweehonderd mensen werken. Ze heeft eigen winkels en werd in 2007 zakenvrouw van het jaar. In het interview vertelt ze ook dat ze vrouw sneller kan volgen en dat het de weg van de minste weerstand is mensen van je eigen sekse aan te nemen.
Net zo discriminerend
“Ik ben net zo discriminerend als mannen die leiding geven. Ik neem graag vrouwen aan, want vrouwen kan ik volgen. Een man is voor mij veel moeilijker om uit te lezen. Ik vind dat mannen snel bluffen. Vraag aan een man: 'Denk je dat je die baan aankunt?', en je krijgt als antwoord: 'Ja hoor, dat kan ik.' Hij zal áltijd zeggen: ja hoor, dat kan ik; ook als hij het niet kan. Dat brengt mij aan het twijfelen. Dan denk ik: zeg, leg mij op zijn minst even uit waarom je denkt dat je het kan. Onderbouw het. Een man redeneert precies andersom. Die begrijpt van een andere man heel goed dat hij zegt dat hij het wel kan. Mannen vinden het logisch om dat te zeggen. Ik niet. Vrouwen zijn veel bescheidener. Nooit meldt een vrouw zich bij me met de tekst: 'Hallo Marlies, ik hoor dat die en die functie vrij is: I am your woman! Nooit. Ik moet altijd via iemand anders horen dat een vrouw heel goed bezig is. En dan moet ik haar vragen. Het gaat niet om stom of niet stom. Alweer: het ís gewoon zo. Je moet met vrouwen beter opletten. Een man redeneert van: ze meldt zichzelf niet eens aan, ze roept niet van de daken dat ze de beste is; dan zal ze het ook wel niet zijn. Terwijl dat onzin is. Vrouwen zitten alleen anders in elkaar. Die komen meteen met hun zwakke punten op de proppen. Dat zal een man nooit doen.”
Uit je comfortzone
“Het is een ingewikkelde discussie. Het is een feit dat er genoeg goeie vrouwen zijn, en dat ze goed presteren. Ik neem zelf ook snel de weg van de minste weerstand. De truc is dat je weggaat uit de comfortzone van je eigen sekse. Mannen, en ook vrouwen. Ik weet niet of ik voor quota ben. Maar het tijdperk van de vrouw breekt wel aan. Het is onontkoombaar. Kijk naar China, de economie daar draait op vrouwen. Hier bij ons zie je nog die rare disbalans; de instroom van meisjes op hogescholen en universiteiten is groter dan die van jongens, maar aan de top tref je toch vooral mannen.”
Veel gebeurd na duizenden jaren stilstand
“Je kunt ook te ongeduldig zijn. We hebben duizenden jaren van stilstand achter de rug; als je daar de laatste honderd jaar tegen afzet, zie je pas hoe ongelooflijk veel er is gebeurd. Maar het is hard aan de top, zei ik al, en dat is denk ik voor vrouwen moeilijker te accepteren dan voor mannen.”
Consequenties accepteren
“Mannen begrijpen beter dan vrouwen dat ze alleen de top kunnen bereiken als ze de consequenties daarvan accepteren. Die weten: als ik dit wil, dan betekent dat dat ik mijn kinderen niet zo veel zal zien, en dat ik niet elke avond naar mijn vrienden kan. Oké, ik neem 'm. Vrouwen vinden het vaak vervelend om voor hun ambitie uit te komen. Daar schamen ze zich voor. Mijn meiden ook, hier in mijn bedrijf: die worden door hun omgeving voor gek versleten als ze een keer op vrijdagavond moeten werken. Dat vinden mensen maar raar. Op vrijdag hoor je gezellig op de bank naar The voice of Holland te kijken, dat is blijkbaar een goeie invulling van je leven.”
Vrouwelijk leiderschap
“Of er zoiets als vrouwelijk leiderschap bestaat, weet ik niet. De generatie voor me deed het erg op de mannenmanier, maar dat geldt voor mijn generatie al veel minder, en bij de generatie ná mij zal het nog weer anders zijn. We zijn gewoon nog zoekende, omdat vrouwelijk leiderschap zo jong is. Onze gedachten worden nog heel erg gevormd door mannen. Onze voorbeelden zijn mannen. Maar ik denk dat de overeenkomsten tussen mannen en vrouwen uiteindelijk groter zijn dan de verschillen.”
Volkskrant, 15 januari 2011 ‘Ambitie is een monster’