Dian Popping blijft verbonden met blauw

15-10-10 - Van de Toelatingscommissie kreeg ze het advies eens uit haar vertrouwde omgeving, Amsterdam-Amstelland, te stappen. Dian Popping werkte er al sinds 1983. Haar laatste functie was die van projectmanager Overvallen. Popping voelde dat ze het advies van de commissie nodig had als laatste zetje. “Het was me ineens helder dat ik weg moest als ik mijn competenties wilde uitbouwen en me breder wilde ontwikkelen.”

Ontplakken

Popping noemt de fase waar ze vervolgens doorheen ging haar ‘ontplak-fase’. “Ik was verknocht aan mijn korps. Had er een haat-liefde verhouding mee. Toen ik tijdens mijn MPA-studie een buitenlandstage van twee maanden deed in Chicago en er ontdekte dat ik toch echt een blauwe vrouw was. Dus wat ik ook ging doen, wat mij betreft moest er een relatie blijven met het politiewerk; ik wilde in verbondenheid met blauw iets betekenen voor de buitenwereld.”

Kans grijpen

Het werd een detachering van negen maanden bij het bureau Internationale Zaken van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK). Eerst twijfelde ze over haar keuze. Popping: “Net als bij uitgezonden worden voor vredesmissies, wordt ervaring met werken op een ministerie door de korpsen niet altijd even gewaardeerd. Een uitspraak op tv tijdens mijn bezoek aan de Verenigde Staten zette echter de knop om. Ik hoorde iemand zeggen ‘If you don’t come out of your comfort zone, you will never learn.’ Toen ik kort daarna een sms kreeg dat ik naar BZK kon, wist ik dat ik deze kans moest grijpen.”

Best even wennen

Ze werd warm ontvangen door het hoofd van het bureau, Melchior Bus, en ging meedraaien als beleidsambtenaar. Meteen bij binnenkomst kreeg ze een stel concrete dossiers onder haar hoede. Popping: “Ik ging me bezighouden met vredesmissies, de evaluatie van het Beneluxverdrag en het Actieplan Senningen, een werkprogramma dat de aanpak van criminaliteit en onveiligheid in de Benelux voor de komende vier jaar bepaalt. Mooie dossiers! Het was best even wennen. Ik ruilde mijn dienstauto in voor de trein en ging me bezighouden met wetgeving, beleidsnota’s, convenanten en wijzigingsbesluiten. Ook de werkomgeving is anders; hier is ongeveer 50 procent vrouw en iedereen is hoog opgeleid.”

Bruggen bouwen

“Ik heb enorm veel geleerd”, benadrukt Popping. “Vroeger was het ‘zij daar in Den Haag’. En eenmaal hier merkte ik dat ze bij BZK denken in termen van ‘zij van de politie’. Ik zat er tegelijk met mijn collega Rob Out en samen hebben we de nuance laten zien, begrip gevraagd en bruggen gebouwd. Regelmatig vroegen we de collega’s bij BZK of ze wel met de juiste mensen contact hadden binnen de politie en hielpen daarbij. Maar we constateerden ook dat veel politiemensen eigenlijk helemaal niet willen weten hoe het werkt bij BZK. De maanden dat ik er werkte, kenmerkten zich door trekken, sleuren, bouwen en het verbinden van binnen- en buitenwereld. Erg interessant.”

Cultuurverschillen

“Toen we net bij BZK binnenkwamen lag er een brief van twee korpschefs en een medewerker van het KLPD over het European Police College, het EPIC. Binnen BZK was men totaal verbaasd dat daarop de handtekening ontbrak van de portefeuillehouder Internationaal binnen de Raad van Korpschefs. Vragen over status van zo’n brief bevorderen de afwikkeling ervan bepaald niet. Met onze kennis van de politieorganisatie zijn we in staat geweest de bedoeling van de brief overeind te houden. Alleen voor dit soort ‘cultuurverschillen’ is het al van groot belang dat hier altijd een politievertegenwoordiger zit. Niet iemand die voor vast komt, maar telkens een nieuwe overbrugger, of luis in de pels. Nut het uit als leerplek, maar doe intussen intern ook de nodige aanpassingen! Zorg dat de contacten tussen beleidsmakers en uitvoerders niet toevallig tot stand komen omdat er een politievertegenwoordiger met een leuk netwerk bij BZK werkt. Zet er een board en een strategische beleidsgroep op, zorg dat er mandaat is en dat je bekend bent bij BZK, Internationale Zaken en andere departementen.”

Trots

Naast het overbruggen van verschillen, moest natuurlijk vooral veel werk verzet worden. “Ik heb bijvoorbeeld een nota voor de minister geschreven over de verlenging van de vredesmissie in Afghanistan. Daar ben ik trots op. Ook heb ik me binnen het dossier Vredesmissies verdiept in wat er gebeurt als een collega gewond raakt. Onderdeel van alles wat dan volgt, is ook een brief van de minister naar die betreffende collega. In dat kader heb ik geadviseerd om in die brief iets op te nemen over het thuisfront van die collega. Via de Dienst IPOL komen we daar snel genoeg achter. Daarmee geven we blijk van echte, persoonlijke interesse. We laten zien dat we weten over wie we het hebben en dat maakt veel verschil.”

Hoofd FEC-eenheid

De negen maanden bij BZK hebben Dian Popping – naast nieuwe kennis – via Internationale Zaken een enorm verbindingsnetwerk met Europa opgeleverd. Dit alles heeft ertoe bijgedragen dat ze na afloop van haar detachering niet is teruggekeerd bij de politie Amsterdam-Amstelland. Het korps heeft haar namelijk voor de duur van drie jaar gedetacheerd als hoofd van de FEC-eenheid, het coördinerend orgaan van de FEC-partners. Popping’s huidige baas is daarmee mr. Joanne Kellermann, directeur van De Nederlandsche Bank (DNB).

Politietop divers